Geçmişe Dair Herşey...

1902

1928

1931

1939

1947

1957

1967

1970

Türk otomotiv tarihinin mihenk taşlarından birisi olan Renault 12’nin üretim macerası 1968 yılında başlamıştı. 1968 yılının kasım ayında vizyona çıktığı Paris Otomobil Fuarı’dan bugüne 21 ayrı ülkede üretim lisansı alındı. Fuarın ardından aldığı tepkiler çok etikeleyiciydi: Konforlu iç mekan, kendine özgü tasarım, performans ve yakıt ekonimisi. Bu otomobil hepsini bir araya getirmişti.

Renault 12 firma içinde 117 kod ismiyle anılıyordu. 1965 yılında Renault 8 ve Renault 16 arasındaki boşluğu dolduracak yeni bir model yaratılması adına ortaya atıldı. Fransız kurmayların mühendislerinden istekleri çok netti: Maliyeti ekonomik, fazla maliyetli olmayan, iç mekanı geniş, bagajı bulunan ve küçük motor taşıyan bir otomobil yaratın! Bu otomobilin diğer misyonu da dünya otomobili olmalı, Fransa dışında da satılmalıydı.

Otomobilin tasarımı konusunda Renault 16’dan fazlasıyla etkilenildi. Buna rağmen teknolojileri arasında ciddi farklılıklar vardı. Boylamasına yerleştirilmiş motoru, hemen arkasına yerleştirilmiş kompakt boyutlardaki aktarma organları ve önden çekişli yapısıyla farkını ortaya koymaya başladı.

Teknolojisi takdir edildi
İç mekan yapısı da oldukça basitti. Vites kolu kokpitin hiçbir bölgesiyle temas etmiyordu. El freni yine çıplak yapısıyla dikkat çekiyordu. Rijit arka aks ve dört tekerlekteki bağımsız süspansiyon sistemiyle yol tutuş kabiliyeti de etkileyiciydi.
Aracın öncelikle L ve TL (donanımı zengin) olarak tanımlanan donanım versiyonları satışa sunuldu. Her iki modelde de 1289 cc hacmindeki 54 HP’lik güç sunan motor bulunuyordu. 1970 yılında seriye vagon model katıldı. Aynı yıl tamamı alüminyumdan üretilen 1565 cc hacmindeki benzinli motor tanıtıldı. Bu motoru serinin performans modeli olarak tanımlanan Gordini taşıyacaktı. Gordini, güçlendirilmiş krank mili, çift karbüratör ağzına, beş ileri vitese, hava kanallı ön disk frenlere ve arka disk frenlere sahipti. 185 km/s gibi o zaman için yüksek sayılabilecek hızlara tırmanabiliyordu. Sadece, mavi renkte ve gövdesi üzerinde çift beyaz şeritle satıldı. 1972 yılında TS, 1973’te TR gibi donanım versiyonları satışa sunuldu. Bunun yanı sıra TR versiyonun da direksiyon üzerinden otomatik şanzıman standart olarak bulunuyordu. Renualt 12 1975 yılında ciddi bir makyaj geçirdi. Yeni ızgara, farlar, stop grubu ve kokpit günün ihtiyaçları doğrulutusunda otomobile monte edildi.

Renault 12 Amerika pazarı da dahil olmak üzere pekçok ülkede satıldı. Arjantin, Brezilya, Kolombiya, Türkiye, Romanya gibi ülkeler Fransa’dan sonra üretimi üstlendiler. 70’li yılların sonunda Renault 18 nedeniyle bantlara veda etmek zorunda kaldı. Unutmadan, son Renault 12 üretimini Türkiye gerçekleştirdi.

Anadol, Türkiye'de toplu olarak üretilen ilk otomobil markasıdır. Vehbi Koç tarafından kurulan Otosan tarafından 1966-1986 yılları arasında İstanbul'daki fabrikada üretilmiştir. Fabrika 1986'dan sonra Ford Taunus üretimi için kullanılmıştır.

Anadol'un ilk modelleri İngiliz Reliant/Ogle tarafından tasarlanmıştır. Bütün modellerinde kaportası cam elyafı ve polyesterden yapılan Anadol'da motor olarak da Ford motorları kullanılmıştır. İlk kullanılan motor, Ford'un Anglia modelinin 1198 cc'lik motorudur.

Anadol adı, açılan isim yarışması sonucunda finale kalan; Anadolu, Anadol ve Koç arasından seçilmiştir.

Az sayıda kalan örnekleri, günümüzde genellikle ortadan kesilerek kamyonet yapılmış biçimleri ile adını aldığı Anadolu'nun küçük şehirlerinde halen kullanılmaktadır.